groenberichten Kijkduinpark

  Zo groot hebben we ze niet op het park. (de Loet)

Waar wel twee eenden rondzwemmen, nu even niet te zien. En waar de reiger een kikker te pakken heeft, ook weer even nèt niet te zien. Dat is altijd behelpen met die bewegende natuurschepsels. 😞 De reiger stapt heel gracieus en bedaard langs de vijverrand en probeert zich te verschuilen achter een paar takken om daar in alle privacy (?) kikkermans te verorberen. Hij neemt tussendoor een slokje water uit de vijver, alsof hij aan een chic banket zit en nipt aan een glaasje wijn.  En misschien is dat voor hem wel zo.

Voorjaarshelmkruid Tweejarig. In de winter zijn de rozetten goed te zien en nu zijn ze in bloei: geelachtig groen met een wollig bladerdek. Ze leveren flink wat honing op voor de bijen, zeer welkom, zo vroeg in het voorjaar. (Scophularia vernalis)    

 Geel monnikskruid (Nonea lutea) Dit kleine plantje staat vlakbij het transformatorhuisje langs de Duinlaan en komt uit Rusland (!). Niet inheems dus.  Dit ruwbladige plantje is in 1998 voor het eerst gezien langs een spoorlijn in Nijmegen. Hoe hij/ zij/ het nu op een Kijkduinvakantiepark komt? Aan de onderkant van treinen blijven vaker zaadjes hangen die zo verspreid worden. Maar wellicht dus ook aan auto's... De zaden lijken op baby's in een slaapzakje. Goed kijken in juni en ook heel veel fantasie gebruiken. https://www.stadsplanten.nl/ 2017/05/babys-in-een- slaapzakje/

' Ons' konijn komt elke dag een tijdje knabbelen, je ziet die wangzakken bewegen. Het bloemetje van een madeliefje werkt ze keurig naar binnen: eerst het stengeltje en het bloemhoofdje als laatste. Hier zit ze (ik denk toch dat het een meisje is) tussen de toortsen en een laatste sterhyacint.

 Deze rozet van de toorts heeft er zin in en wacht tot de lange gele bloemenstengel te voorschijn schiet...

Hondsdraf met esdoornzaailingen  (Glechoma hederacea)  

O ver een maandje kleurt dit veldje blauw! Op verschillende plekken in het park komen de wilde hyacintjes te voorschijn: de Hyacinthoides non-scripta ook wel bluebells genoemd. De bloemen zijn een goede voedselbron voor honingbijen en hommels in het vroege voorjaar. Deze soort lijkt veel op de Spaanse hyacint (Hyacinthoides hispanica) die later bloeit, grover is, minder eisen aan de grond stelt en vaker te koop is. Uiteindelijk zijn er ook mengvormen ontstaan. Het is een stinsenplant en dat wil zeggen dat ze zijn aangeplant op landgoederen en bij kastelen.

  Wolkje kikkerdril in de vijver! (Er is natuurlijk ook paddendril en dat is meer een soort lange ketting.)

Heel veel enthousiaste esdoorntjes. Als er gemaaid wordt, sterven ze wel af. Zoniet, dan zijn ze nog wel een jaartje met de hand uit te trekken, maar daarna is er een schep nodig.

 Oranjetip op een pinksterblom, vlak voor de paas.

Nog even over sneeuwklokjes en de mierenbroodjes... De sneeuwklokjes zijn uitgebloeid en waar de klokjes hingen, wiebelt er nu een zaadbolletje. Daar zit een zoet olierijk aanhangsel aan en dat wordt een mierenbroodje genoemd. Mieren zijn er gek op en slepen het bolletje met broodje mee naar hun nest om op te eten, maar onderweg gaat er weleens wat mis... Zo wordt het zaad van sneeuwklokjes en ook van andere planten, verspreid. Foto: Caroline Elfferich  

Bloeiende sleedoorn. Waar haalt ie het vandaan! Het is weer lente aan het worden!