groenberichten Kijkduinpark

In droge tijden ziet dit grasveld er geelbruin uit en lijkt dood. Net zoals d e beplanting, die zich ook  beschermt  door tijdelijk vocht uit de bladeren terug te trekken.  Er wordt vaker de term grasvegetatie gebruikt omdat er tussen het gras ook allerlei andere kleine planten groeien.  N a een buitje (of drie) wordt dit grasveldje vanzelf ook weer groen! Een gazon vraagt veel onderhoud, vooral in droge tijden: doorlopend water en voeding geven, wat dan weer snel uitspoelt op onze arme zandgrond. 

Wuivende pluimpjes duinriet (Calamagrostis epigejos). Overblijvend gras dat in pollen groeit en ook uitgebreide wortelstokken vormt, waardoor het in staat is om grote oppervlakten te koloniseren, vooral als er sprake is van stikstofdepositie vanuit de lucht. Daardoor kan duinriet oorspronkelijke plantengemeenschappen overwoekeren en verdrijven. Jammer nou!

Paadje gemaaid door het struweel en op een open plekje waar de zon bij kan, bloeit het duinriet.

De Clematis vitalba, vrij algemeen, komt voor in bossen en kreupelhout op kalkhoudende gronden en behoort tot de lianen. Zo'n tropische term bij een gewone inheemse bosrank! Dat betekent dat de stengels gebruik maken van andere planten om steun te krijgen. Ze groeien er bovenuit, zodat ze zon krijgen om te kunnen bloeien. Het is een belangrijke plant voor hommels en wilde bijen die stuifmeel halen.

Aan de kalkrijke duinkant van het park zijn de oranje bessen van de duindoorn nu te vinden. Dit zijn vrouwelijke struiken, want de mannelijke struiken herken je doordat er geen oranje bessen aan zitten. De Hippophae rhamnoides is dus tweehuizig. De duindoornbes is eetbaar en is rijk aan vitamine C en andere antioxidanten. De takken met bessen kunnen in de vriezer bewaard worden, waarna de bessen er makkelijk af te schudden zijn. Je kunt de bessen ook laten hangen voor de spreeuwen, lijsters en kraaien. :-) .

  Op weg naar de paddenpoel 'de Kogelvanger' staat een bos vol uitgebloeide distels met hier en daar nog een klein bloem nakomertje. Het is een forse plant, die wel 1.20 hoog kan worden. Vrij algemeen. Cirsium vulgare heeft iets spinnenwebachtigs, maar dan veel rommeliger. De geveerde bladeren lopen in stekels uit. 

In de buurt van de speeltuin, tussen het helm, groeit de blaassilene. Valt op door haar tere buikvormige kelk waarop fijne nerven te zien zijn. Een sjiek plantje met een gewone naam: Silene vulgaris.

Deze Mentha aquatica blijft onvermoeibaar bloeien in droge tijden, ook al wil ie eigenlijk natte voeten. Groeit langs de 'waterrand', is inheems en trekt veel bijen en vlinders.

 Op het diepste punt nog 20 cm water in de paddenpoel.

Vroege ochtendzon op een kaardenbolletje! (Dichter K. Schippers 1936-2021:  Als je goed om je heen kijkt, zie je dat alles gekleurd is).  

Heel even scheen de zon op deze onbewolkte plek in de lucht, richting zee. Het blauw knalde eruit tussen de groenbruine bomen en de grijze wolken.

Onder de eik lagen dit soort kleverige 'dingen' en het blijkt de gal te zijn van de knoppergalwesp, een mini wesp van een paar millimeter groot. Vroeg gevallen want in de herfst zijn ze droog en bruin. De wesp legt haar eitje tussen eikel en eikeldopje. De gal begint te groeien en overwoekert de eikel soms helemaal en soms gedeeltelijk. Zo vormt zich een geschikte omgeving voor de larven. In de lente kruipt een volwassen miniwespje (die niet kan steken) uit de knoppergal. Het is een onschuldig verschijnsel Voor wie meer wil weten over gallen: zie Gallenboek van W.M. Docters van Leeuwen

  Uitgebloeid en scheefgezakt en nu groeien er toch weer kleine toortsjes aan deze oude aar.

Uit De Gelderlander, 10-8-2025: ' Zelfs Darwin vond het interessant: altijd weer het middelste bloemetje zwart. Natuurlijke zwarte bloemen komen maar zeer zelden voor. Al jaren zijn wetenschappers bezig licht te schijnen op deze donkere verschijning. Onderzoek in Turkije - waar veel schermbloemen een zwart hoofdje dragen - laat zien dat vooral mannelijke torren dit bloemetje bekijken voor ze gaan eten. Als het zwarte bloemetje is weggehaald, wordt de wilde peen niet meer door deze torretjes bezocht. Zou het ook kunnen zijn, dat dit zwarte bloemetje een heel fel contrast geeft met de witte bloemen eromheen? Als lokkertje voor insecten? Het zwarte bloemetje is trouwens vooral te zien in bloemen die in juni zjjn begonnen met bloeien. De bloemen die midden juli bloeien, hebben dit zwarte hoofdje amper.' Dat laatste klopt met 'mijn bescheiden parkwaarneming'.

Plekje aan de Duinlaan, ter hoogte van de receptie, achter het standbeeld. Opeens was het zonlicht zo mooi helder in dat donkere bosje.  Het lijkt erop dat het vorig jaar makkelijker was om een doorkijkje te vinden op het park.  De bomen zijn hoger geworden en de onderbegroeiing is dichter gegroeid. Waarschijnlijk bloeien er ook minder planten in de kruidenlaag vanwege de schaduw.... 

  Afgelopen winter stond het water in de paddenpoel bijna twee meter hoger dan nu. Het peil van het grondwater is in de winter altijd hoog en in de zomer laag. Maar nu staat er nog maar 40 cm water op het diepste punt van de paddenpoel en dat is uitzonderlijk weinig. De eenden zijn dus eigenlijk niet welkom. Ze grazen over de bodem, en daarbij maken ze het water troebel zodat de zuurstofplanten niet genoeg licht krijgen om te groeien. Ook zorgt de ontlasting van de eenden voor verontreiniging. Grote kans dat de poel dan een vieze drabberige boel wordt!  ps: De parkeend met de drie vrouwen hebben het begrepen; ze zijn vertrokken, hopelijk naar een leuke kinderboerderij.

Al een paar weken bivakkeert een eend met wit befje in de paddenpoel. Ik denk een mannetje (nergens op gebaseerd). Hij is alleen; beetje slapen, een beetje zwemmen en een beetje eten. Opeens zwommen er vanmorgen ook drie dames-eenden in de paddenpoel. B&B vol liefde? Eend zoekt vrouw? Ik schat in dat het bezoek een beetje veel is voor onze bedaarde parkeend, want hij zwemt elke keer een andere kant op wanneer het cluppie in zijn buurt dobbert.  Wordt vervolgd...

Hypericum perforatum is een inheemse vaste plant en het perforatum slaat op de kleine gaatjes die in het blad zitten. Als je een blaadje tegen het licht houdt, kun je het goed zien. Op 24 juni is de zonnewende (Sint Jan) en dan bloeit deze plant al. Mensen met een lichte tot matige depressie zouden zich door sint-janskruid energieker voelen. Bloemen en knoppen glimmen en dat lokt insecten aan vanwege de weerspiegeling.

Oregano en marjolein lijken op elkaar maar zijn niet hetzelfde. Oregano is een vaste plant, en wordt ook wilde marjolein genoemd. Het is de inheemse versie van het keukenkruid marjolein, dat éénjarig is en een iets zoetere en mildere smaak heeft dan deze Oregano vulgare. Het woord vulgare duidt aan dat het een algemeen voorkomende soort is binnen die plantenfamilie. Het is een f antastische langbloeiende insectenplant, die zich goed staande houdt op de droge kalkrijke zandgrond.