groenberichten Kijkduinpark

 Huisje in het winterse landschap van Kijkduinpark

 Echt iets voor oudjaarsdag!

Bloem is bijna vergaan en daarbinnen zit het zwarte zaad dat weer in maart/ april kan ontkiemen, mits  het zaad op een kaal plekje valt

Inderdaad is er maar één oortje en daarom wordt deze geit zo genoemd door de verzorgers van zorgboerderij de Willemshoeve in Monster. Het andere oor is een tijdje geleden afgehapt door een grote loslopende hond. Vanmorgen kwam het busje met de verzorgers langs bij strandopgang 1 en de geiten en schapen kwamen gelijk enthousiast aangerend voor extra knabbels en vers water. Wat een goed werk!

Min 4, min 5 graden afgelopen nacht...  Gisteravond de mimosa in pot alsnog naar binnen gesjouwd. 

 In kerstsfeer.

  - Op de kortste dag van het jaar ging de zon onder boven het Solleveld -   Natuurlijk  afhankelijk van waar je staat, op welke breedtegraad je je bevindt en op welk halfrond. Daarbij gaat de zon helemaal niet onder, draait de zon niet om de aarde en staat de aardas ook nog uit het lood...  en tòch ging in mijn beleving op de kortste dag van het jaar de zon onder boven het Solleveld. 

  Beetje oud en nog steeds een mooi vormpje!

Bloeit gewoonlijk van mei tot juli en nu zag ik aan een bramenstruik (al of nog?) een paar bloemen en dat in december! Natuur in de war...  De meeldraden zijn goed te zien, net zoals bij een roos (is familie van elkaar).   Ik vergeet vaak de theorie dus nog maar weer es op een rijtje gezet:  Een meeldraad is een onderdeel van de mannelijke geslachtsorganen van een bloem, dat stuifmeel voortbrengt en bestaat uit een helmdraad en een helmknop, met gewoonlijk twee helmhokjes.  Het vrouwelijke gedeelte van de bloem is de S tamper en bestaat uit een  S tempel (plakkerig) en een S tijl. 

Op open plekken in de ecozone en langs de paden op het park zijn de lichtgroene rozetten van het voorjaarshelmkruid zichtbaar. Ze groeien in de randen van de bossen van het duingebied en zijn daarbuiten zeldzaam. In april/mei bloeit de Scrophularia vernalis met citroengele bloemen.    

  Groot dooiermos op een kale duindoorn. Het is een veelvoorkomend korstmos en herkenbaar aan zijn gele tot oranje kleur. Het is een indicator voor stikstofvervuiling (ammoniak) en leeft letterlijk van de lucht. Groot dooiermos komt voor in vervuilde gebieden (en stikstofgevoelige mossen nemen in aantal af). Ze groeit op basische ondergronden zoals droge schors, bomen, baksteen, cement en asfalt. Zouttolerant. De kleur is prachtig, maar jammer dat ze zich ook op het KDP thuis voelt.

Algemene éénjarige plant met subtiele bleekgele bloemetjes. Eenmaal uitgebloeid staat de Lapsana communis nog mooi te 'silhouetten'.

  Bij de opgeschoonde rand van de paddenpoel de Kogelvanger zagen we in de schemer een aantal pootafdrukken van een reetje. We hebben ùm natuurlijk nèt gemist!  Een ree is het kleinste inheemse hert in Nederland. Grootte: 60-90 cm, gewicht 15-30 kg (vergelijkbaar met een grote hond). 

Wanneer er een goed evenwicht is ontstaan in een paddenpoel, kan er in de winter een klein plukje riet blijven staan zodat allerlei beesten in het vroege voorjaar gelijk al plekjes vinden om in te kunnen schuilen.

Met lage zon zie je de stekeltjes goed rondom het zaadhoofd, waarin voedsel voor vogels zit, met name voor puttertjes. Deze Dipsacus is inheems, tweejarig dwz: eerste jaar vormt zich een rozet (blad en penwortel). In het tweede jaar gaat ie bloeien en wordt er zaad geproduceerd en sterft af. Daarna blijft er nog de hele winter een prachtig staketsel staan.

  Alsof het op de bodem van de zee groeit...

  Boven Kijkduinpark en nog even... en dan: 'Zie de maan schijnt door de bomen, makkers staakt uw wild geraas...'   (Dat laatste is trouwens sowieso een goed idee)

 Met dak, pad, ril en riet.

Groeit en bloeit makkelijk, tot ver in oktober met gele bloemen. Nu is het voor dit jaar klaar en zijn de verdroogde zaaddoosjes zichtbaar. Wachtend op een hoedje sneeuw of een randje rijp... Wordt vervolgd, hoop ik. Zo'n nestje is een goede overwinteringsplek voor kleine insecten. (Tanacetum vulgare)

... water in de sloot'. Oude weerspreuk, die meestal uitkomt omdat ochtendrood duidt op veel waterdamp in hogere luchtlagen. Dit kan een teken zijn dat er een neerslagzone nadert. En dat was vandaag zo: Een knàllend mooi begin van de dag en na een paar uurtjes kwam inderdaad de grijze regen.