groenberichten Kijkduinpark

  De boven het water uitstekende 'sparretjes' van de Lidsteng, Hippuris vulgaris, groeit in de paddenpoel op het park. Een goede zuurstofleverancier en het water is helder.  Vlgs de kenners heeft de vijver een goede oppervlaktespanning en dat zorgt ervoor dat schaatsrijders op het water kunnen lopen. Nooit aan gedacht dat zoiets ook nog bestaat...  Schaatsrijders maken vooral met hun middelste poten een roeibeweging. Zo heb je al een aantal takken van sport bij elkaar in een insect van 1 cm groot! Ze hebben trouwens ook leuke verrekijkersoogjes. Ik kijk nu wel heel anders naar die beestjes!                             

  Vanmorgen vroeg, nog ongerept...

Rosa rugosa:  Toch lastig met die invasieve exoten: Ik vind zo'n rimpelroos eigenlijk wel mooi, maar door massale aanplant en verwildering vormt ze nu een groot probleem in de duinen. Het is een agressieve groeier die inheemse vegetatie verdringt.  De rimpelroos maakt worteluitlopers en vogels eten de rozenbottels en poepen de zaden over grote afstanden weer uit. Als gevolg hiervan kan de soort snel grote gebieden gaan domineren.

Robinia pseudoacacia is zijn volle naam... Kijk ik gisteravond uit het raam en zie ik dit!!! Toch te mooi?! Drukt wel het asfalt van het pad omhoog (daar kunnen de duindoorn en iep trouwens ook wat van). Deze Robinia wordt als invasieve exoot beschouwd en dat zie ik: overal worteluitlopers en zaailingen, die ik steeds verwijder omdat ze andere inheemse beplanting verdringen. Bloeit in mei uitbundig met zacht-witte bloemen. Op termijn zal ie weggaan en zolang kijk ik er nog met veel plezier naar.  FLORON is onder de noemer tuinernietin.nl bezig met een database aanleggen met soorten die een vervanger zouden kunnen vormen voor risicovolle exoten.

Uitzicht op het Solleveld, gezien vanaf het duin bij de Kogelvanger. Minor thing is het hekwerk, dat denk ik gewoon weg. 

 Wat een goeie kleur hebben die b essen van de Prunus spinosa! Wrang en zuur van smaak en ze worden pas min of meer lekker (?) als de vorst eroverheen is geweest of na een nachtje in de diepvries.

Van het muskuskaasjeskruid. (Malva moschata) Wat vind ik die zaaddoosjes mooi van vorm. Hier zie je ook goed hoe ze zich openen en zich uitzaaien.  

  Gezien vanaf het kleine paadje naar de strandopgang

  Gewoon biggenkruid in een 'gewoon' ongemaaid grasveldje.

Deze Amerikaanse krentenboom heeft de herfst al in haar blad. De naam zegt het al: een niet-woekerende 'exoot'. Vanwege de grote sierwaarde is dit krentenboompje toch toegevoegd aan de plantenlijst. Ze wordt hoogstens 5 meter hoog, houdt van een zonnige of half schaduwrijke plek, bloeit in april en heeft een prachtige herfstkleur. Op het kale kalkrijke duinzand heeft ze het moeilijk. Op een meer bossige omgeving gedijt ze goed. De Amelanchier lamarckii  

In deze tijd worden de uitgebloeide toortsen van die bruine staken, dor en met lomp koolachtig blad. Ze hangen soms scheef en ze zien er een beetje lorrebossig uit. Ik vind ze  nu niet mooi. Ook al zijn ze wel inheems en vol duizenden zaden waar insecten en vogels op afkomen, ook in de winter. Maar opeens zag ik hun prachtige silhouet in het tegenlicht van de avondzon. Ze staan er zo fier bij in hun niet-mooi zijn!  Nee, ik haal ze (nog) niet weg.

Bij sneeuwbessen denk ik gelijk aan die PVC buizen voor de elektrische bedrading om die bessen in te stoppen en dan tegen het raam van de buurvrouw uit te blazen. Dan werd ze boos en dat was nou juist ontzettend stimulerend. Dat was niet goed (wel leuk)  en ik wil niemand op een idee brengen... Want de sneeuwbes groeit ook op het Kijkduinpark, vooral richting Solleveld. Het zijn sterke struiken met ondergrondse worteluitlopers, die snel groeien. 1 tot 2 meter hoog. Ze maken flinke bossages en dat geeft schuilplekjes voor de fauna. Jammergenoeg verdringt de sneeuwbes de aanwezige inheemse ondergroei. Sneeuwbessen zaaien zich ook uit omdat vogels de bessen opeten en verderop weer uitpoepen. Daar gaan ze ook weer groeien. Ook in natuurgebieden zou het jammer zijn als deze invasieve exoot zich daar thuis gaat voelen en de boel gaat overnemen. Symphoricarpus albus 

Het bessen-bottels-vruchtentijdperk breekt weer aan!  In de ecozones komt deze jonge lijsterbes al boven de bramen en brandnetels uit. Die gaat 't hier wel doen! De lijsterbes (Sorbus aucuparia) is een kleine inheemse boom met een transparante kroon en de naam zegt het al: de lijster en ook merel, koperwiek, kramsvogel en spreeuw zijn dol op de bessen. Dus erg lang zullen ze niet blijven hangen.  

    Het ruwe blaadje van de iep (Ulmus) zit aan de ene kant wat verder aan het steeltje vast dan aan de andere kant.    (Vak)termen zoals 'de ongelijke bladvoet', 'slaapmossen', 'wortelsnelwegen', 'sjoemelgroen' maken mij nieuwsgierig naar wat ze uit willen drukken. 'Iepenopschot' mag ook wel in het rijtje (zie foto onderaan).  Iepen groeien snel en maken ook lange, horizontale, taaie wortels. Op allerlei plekken schiet er een nieuwe loot uit die wortel omhoog, die zich in een paar jaar weer tot een grote struik / boom gaat ontwikkelen, en natuurlijk ook weer hetzelfde kunstje uithaalt. Ze verdringen daarbij andere beplanting. Het is een arbeidsintensieve klus op het park om 'de iep' in toom te houden.  Als je er eenmaal oog voor krijgt, kun je ze moeilijk niet meer niet zien!  Dus let op! Een volwassen iep is trouwens indrukwekkend mooi, zie de exemplaren naast 20 en 28. Iepenopschot

Hypericum perforatum, dat laatste wijst op de piepkleine gaatjes in de blaadjes.  Een makkelijke vaste plant, die van zon houdt en vrolijk bloeit rond het Sint-Jansfeest / midzomerfeest op 24 juni, de tijd van de langste dag. Een blij feest met bloemenkransen, zang, dans en een Sint-Jansvuur dat op de 23ste juni al begint. Wordt vooral gevierd op de Vrije School.  Zou het ook iets zijn voor het Kijkduinpark? Het sint-janskruid groeit hier wel...

  Of duinbraam. Laagblijvende struik, de vrucht is wasachtig berijpt en de loten blijven laag bij de grond, sappig en zuur, inheems en okee! In tegenstelling tot de dijkviltbraam, een invasieve bramensoort. De bladloten kunnen wel 4-8-12 meter lang worden. Agressief ding want hij verdringt inheemse plantensoorten met woekerende manshoge 'koepels'.  Er zijn wel 220 soorten bramen in Nederland en de ene braam is de andere niet. Meer valt te lezen in het boek Bramenland geschreven door drie batologen. (bramendeskundigen): Haveman, Bijlsma en Reutelingsperger. 

Geen tuin , maar duin landschap!   Zelfs op een bewolkt moment is dit uitzicht prachtig.