groenberichten Kijkduinpark

Egeltjes zijn nachtdieren en ze gaan overdag slapen op een droge plek zoals onder struiken of in een rommelhoek in de tuin. Het gaat slecht met de egel, dat komt doordat er(te weinig insecten zijn en te weinig rommelhoekjes in de tuin. Om ze te helpen heeft Roompot vorig jaar een aantal egelhuisjes neergezet op stille donkere plekjes. Helaas voldoen ze niet helemaal aan de criteria: een huisje moet van hard hout gemaakt zijn ivm aantrekken vocht. Uitgerust zijn met beluchtingssleuven en de opening moet ongeveer 13 x 13 cm zijn. De huisjes op het park hebben een opening van 11 x 11 cm en daar kan een zwanger vrouwtje soms niet doorheen.  Nu het kouder gaat worden,  zoeken ze een plek om te overwinteren en een aantal van die huisjes is bewoond. Hun stofwisseling gaat omlaag dus veel eten en drinken hebben ze niet meer nodig.  Advies van de Egelbescherming en Stichting Snorhaar: wanneer je egeltjes verantwoord wil bijvoeden, geef dan alleen kattenbrokjes of egelvoer en vers ...

Een onduidelijke foto van badende meesjes op het terras. G istermorgen  was de tuin opeens overspoeld door hèèl vèèl pimpelmezen. Het werd dringen bij de wasplaats, waar hoogstens twee vogels tegelijkertijd badderen en nu vier! Een drukte van belang en heel ongewoon. We vroegen ons af wat hiervoor een verklaring zou zijn. I n de Trouw las ik het volgende artikel: Honderdduizend pimpelmezen in één nacht Geschreven door Koos Dijksterhuis columnist Gepubliceerd op  22 oktober 2025 Ineens hebben de trekvogels onze tuin ontdekt: merels, spreeuwen, koperwieken, vinken, kool- en vooral pimpelmezen storten zich op de bomen, de bessen en de laatste bloemen. (Al eten ze liever de vliegjes op die bloemen dan de bloemen zelf.) De pimpelmezen vallen op. Die trekken elk jaar in oktober door, vanuit Rusland en Scandinavië, maar nu zijn het er wel heel veel. Afgelopen weekend werden er groepen van honderden pimpelmezen gezien. In de ochtend strijken ze vaak neer, na een nacht vlie...

Hele nare stekelige zaaddoosjes met weerhaakjes, die blijven hangen in een vacht van dieren, de kleding van mensen en ook in 's mensens haar zijn ze heel vasthoudend!!! Zo wordt het zaad verspreid.  De veldhondstong ( Cynoglossum officinale)  komt vooral voor op droge kalkrijke zandgrond, zoals hier op het park en in de duinen. In het eerste jaar vormt de plant een bladrozet, waarna in het tweede jaar de stengels met de roodblauwe bloemen verschijnen. Wordt bestoven door bijen en snuitkevers.

  Het hele jaar nogal onopvallend en dan opeens knalt ie te voorschijn!

Onder een laag oud blad komt het schone duinzand weer tevoorschijn. Er is nog genoeg blubber in het midden van de poel, zodat padden en kikkers er kunnen overwinteren. In de komende maanden zal het waterpeil wel weer gaan stijgen.  De stam lag afgelopen zomer gedeeltelijk in het water als 'opwarmplek' voor libellen. Ze zijn vaak in de buurt van een stilstaand poeltje te vinden omdat hun larven daar op aangewezen zijn.

Van alles gaande in dit esdoornblad in de herfst. Het is duidelijk te zien dat het bladgroen (chlorofyl) zich terugtrekt. Deze bladeren worden afgestoten omdat er nu minder zonlicht is om de benodigde energie voor fotosynthese op te wekken.  Fotosynthese is het proces waarbij planten water en koolstofdioxide onder invloed van energie uit licht, omzetten in zuurstof en glucose. Dat wordt door de plant opgeslagen en weer in het voorjaar gebruikt voor groei en voortplanting.  De zwarte vlekken in het esdoornblad worden veroorzaakt door de inktvlekkenzwam. Deze schimmel overwintert in het afgevallen blad maar veroorzaakt verder geen schade. Op het park zie je die vlekken bij esdoorns die 't moeilijk hebben, bijvoorbeeld door droogte en zeewind. Vaak valt het blad ook eerder af.  

Op het fietspad richting Ockenburg langs de golfbaan knalt die rode kleur je tegemoet. De wingerd is een fanatieke klimmer, die met hechtwortels lelijke sporen achterlaat in muren, staat ook niet op onze beplantingslijst. Maar in de herfst zo uitbundig slierten in (buur)bomen, is wel hèt glorieuze moment voor die wilde wingerd.  

De zoete donkere bessen zijn al snel opgegeten door de vogels. Ze zijn ook eetbaar voor  mensen, maar dan moet je er dus snel bij zijn. Nu die prachtige herfstkleuren, vooral met een zonnetje erop.

Waarschijnlijk is het zaad (nootjes) van het bezemkruiskruid rond 1900 met woltransporten naar Nederland gekomen. Niet inheems dus en breidt zich overal flink uit, ook in de duinen en op het park. Er is discussie of het een invasieve soort is, dwz dat deze bezemkruiskruid inheemse planten verdringt. De meningen zijn hierover verdeeld. Het feit dat de plant tot laat in het seizoen bloeit, zou ook kunnen betekenen dat er voor insecten nog iets te halen valt.  In herfstige tijden vind ik het wel een vrolijk ding!

Dit diertje ligt niet op het Kijkduinpark, maar vanmorgen wèl vlakbij de zee, tussen de opgangen in. Kan niet bijten of prikken, ongevaarlijk dus en prachtig van vorm. 

Bij het schoonmaken van de paddenpoel bij P4 werd deze kamsalamander opgemerkt. Hij is vrij algemeen, maar hun aantal neemt sterk af. Kamsalamanders hebben hun naam te danken aan de getande rugkam, die mannetjes in het voorjaar ontwikkelen. Een belangrijk kenmerk is de oranje buik. Hij (of zij) was er helemaal niet voor in om op de rug te gaan liggen. Vertoeven op de hand van Bart leek al genoeg uitdaging.  Je ziet nog net de oranje randjes langs staart en pootjes.  Onderstaande foto is van Waarneming.nl.  

Algemeen en inheems, half onder rozet van een teunisbloem. Ook op het Kijkduinpark te vinden. Hier zie ik niks 'krullerigs' aan deze paddenstoel. 

Voor deze naamgeving was niet veel fantasie nodig, als je tenminste iets hebt met zadels. 

  Van de blaadjes van de meidoorn. 

Paddenpoel de Kogelvanger is weer zichtbaar; oevers zijn minder steil, waardoor de koudbloedige dieren, zoals kikkers en salamanders, zon kunnen pakken om op te warmen. Ze zijn afhankelijk van de omgevingstemperatuur, omdat ze zelf geen eigen lichaamswarmte kunnen produceren. Maar eerst maar es zien te overwinteren in de modder. Er staat nog een plukje riet voor een waterhoentje dat in het voorjaar een uniek plekje zoekt voor een nestje. Het riet rondom de poel zal langzaam ook weer aangroeien en beschutting geven.  Mooi werk Jan en Bart! Dank!  

Vandaag is Fa Hoek begonnen met het vrijmaken van de paddenpoel, zodat die niet dichtgroeit. Er wordt rondom gezaagd en duindoorn, cornus en wilg worden met wortel en al verwijderd. Ook wordt het riet zoveel mogelijk weggehaald / afgeknipt. De oevers worden glooiender gemaakt, wat aantrekkelijk is voor allerlei beestjes, zoals bijvoorbeeld voor hagedissen. Van de weggehaalde struiken wordt een takkenril gevormd, een ideale plek voor vogels etc. om zich in te verstoppen. Er vliegen nu veel vinken rond, die waarschijnlijk niet blij zijn met die happer in hun biotoop. Maar morgenavond is de plek weer helemaal van de beestjes.

Het strand lag vol met allerlei vormen en kleuren kwal. Waarom heeft de kwal eigenlijk zo'n negatieve klank?  

  Een paar weken weggeweest en vanmorgen ben ik weer geraakt door de pracht van de duinen: de kleuren, het licht, de dunne mist... de herfst in aantocht!