groenberichten Kijkduinpark

Weer een telling!  Uit de natuurberichten van Nature Today:  28 februari 2025: ' Vandaag begint het amfibieënseizoen en dat betekent op jacht naar kikkerdril. Bij de start van de lente is de bruine kikker een van de eerste amfibieën die zich voortplant. Deze algemeen voorkomende soort trekt rond deze tijd massaal  naar het water om binnen enkele dagen eieren (kikkerdril) af te zetten. Elk kikkerpaartje legt precies één eiklomp. Tijdens de paring en het afzetten van de eieren maken de mannetjes bovendien een zacht, knorrend geluid, wat een bijzonder sfeervol element toevoegt aan het vroege voorjaar' Ik had het niet beter kunnen verwoorden, ook al klinkt mij een eiklomp een beetje oneerbiedig. Ook het zacht knorrend geluid van het kikkermannetje had ik niet als een sfeervol lente element opgeslagen. :-) Ik heb twee vijvers bekeken maar nog niets gezien of gehoord. Vorig jaar zag ik de eiklompen in de vijver pas op 26 maart. (zie blog van die dag). Maar ik hou het nu in de...

Langs de paden op het park, staat de paarse dovenetel te bloeien. Niet zo spectaculair maar de nectar van de Lamium purpureum is erg in trek bij de honingbij en bij hommels, zeker in het vroege voorjaar, wanneer er nog niet veel andere planten in bloei staan. Bijen gaan vliegen bij 12 / 13 C en de dikke, langzaam en laag vliegende pluizige bolletjes zijn de hommelkoninginnen, die net uit hun nest zijn gekropen. Dave Goulson (ecoloog en hoogleraar bumblebees): 'Het zijn de pandaberen onder de insecten'. uit zijn boek:  Een verhaal met een angel.  

  Ontplooiende Sambucus nigra. De vlier heeft geen schubben en de blaadjes liggen mooi opgevouwen te wachten tot ze mogen. Als het zacht weer is, zie je ze soms al in januari uitlopen. Als er nog vorst komt, lopen ze het risico om af te sterven, maar dan komen er wel weer nieuwe blaadjes!

Of wel de Cornus mas. Deze struik staat hier en daar op het park en bloeit nu al. Een aanwinst voor de natuurlijke tuin (en voor een 'luie' tuinier). Want je hoeft er eigenlijk niet meer naar om te kijken. Eventueel in juni wat takken wegknippen. Na de bloei verschijnen de kersrode bessen, daar kun je jam van maken, maar vogels eten die bessen ook graag. Is inheems.

  Zulk mooi porselein blauw!  Samen met blaadjes hondsdraf.

Toefje vrolijkheid. Eranthis hyemalis. De standplaats moet aan nogal wat eisen voldoen: niet te lichte zandgrond met voldoende voeding, vocht en een goed functionerend bodemleven. 

Zelfs vandaag bevròren flap in de paddenpoel bij P4. Wat een geweldig woord voor deze slijmerige algenproppen. Het zijn draadalgen ontstaan door de ophoping van rottend organisch afval zoals bladeren. Daardoor wordt het water stikstofrijk en het zonlicht kan niet doordringen in de onderlaag van het water. Voor padden is het water dan te koud. Soms lift het mannetje op het land mee op de rug van het vrouwtje, maar voortplanten doen ze toch in het warme water. Flap kan ook andere waterplanten gaan overwoekeren, de poel wordt een groene soep en het biologisch evenwicht in het water komt in gevaar. Voor een paddenpoel is het optimaal dat er de helft van de dag zon op de vijver schijnt en dat er geen bomen in de directe omgeving groeien vanwege de schaduw maar ook om zoveel mogelijk blad inval te beperken.  September een goede tijd voor groot onderhoud aan de paddenpoelen.

  En dat langs de nieuwe schelpenlaag!!! 4 tm 16 februari 2025, dit weekend dus. Aantal molshopen tellen, één mol kan tientallen molshopen graven, de mol zie je vaak niet De telling kun je doorgeven via internet aan: info@zoogdiervereniging.nl/mollentelling of Mollenmeldpunt IVN Natuur educatie # Groen doen. Onder vermelding van plaats, datum en hoeveelheid molshopen of andere sporen van de mol

In de duinen kun je flinke velden mos zien. Soms vaal bruin en dan lijkt het op een veld dode plantenresten, maar dat is niet zo. Er wordt gewoon geduldig gewacht op een regenbui en dan kleurt zo'n mat gelijk weer richting groen of soms eerst geel, vooral met een laag zonnetje erop. Kortom: prachtige kleurschakeringen. Het duinsterretje ( Syntrichia ruralis)  is een pionier die op kaal kalkrijk zand kan groeien. Door deze eigenschap zorgt deze soort als één van de eerste voor de vastlegging van stuivend zand waardoor andere plantensoorten zich kunnen vestigen. Deze opeenvolging van soorten gemeenschappen wordt successie genoemd en het duinsterretje vervult daarbij een belangrijke rol in de duinen Vanmorgen zag ik een polletje roodbruine duinsterretjes bij de eerste strandopgang.

Gelukkig heeft deze toorts (Verbascum) een lange penwortel en is ze niet zo gauw bang voor een laagje sneeuw. Uit het bladrozet schieten de bloemstelen in de lente, als kaarsen recht omhoog. Waarschijnlijk heeft deze eenzame voornaamheid geleid tot de naam van de koningskaars. Er zijn allerlei soorten: tweejarig of meerjarig, een toorts met witte bloemen, met gele bloemen met of zonder donkerrood hartje, een melige toorts of de stalkaars. Bloeit in juni tot in september. Hoe minder voeding ze krijgt, hoe mooier ze bloeit. Dus in de zon op een kaal plekje!  Uit tijdschrift DUIN / juli 2020:   'Zaden:  Een koningskaars kan gemakkelijk tot 200,000 zaden produceren, van een halve millimeter groot. Omdat ze zo klein zijn, kunnen ze tussen de zandkorrels doorglippen waar nog wel licht doorkomt, maar het zaad niet direct uitdroogt. Ideaal om te ontkiemen. Doornroosje : Als de zaden dieper onder het zand terecht komen, krijgen ze geen licht en kiemen ze niet. Op die plekken kan h...

  Een heel klein beetje dan... Het woord sneeuwtje bestaat niet, maar het zou nu wel passen.

  Nèt na de bloei de sneeuwklok polletjes delen voordat het blad geel wordt. Daarna weer (iets verderop) uitplanten, zodat er elk jaar meer en meer bijkomen. Ze staan graag in de lichte schaduw onder bomen en struiken waar de aarde humusrijk is. 

Vanmorgen gaf de zon èven oranje roze licht aan de wolken. Tussen de kale takken zijn de vakantiewoningen met hun kenmerkende silhouet zichtbaar.

Prachtig, maar moet ook niet te lang duren. 

Weliswaar een dun vlies laagje, dus nog maar geen koek en zopie. Op de voorgrond het silhouet van een uitgebloeide wolfspoot, de Lycopus europaeus. Dankt zijn naam aan de vorm van het blad. Wat je dus nu maar moet verzinnen. Aan de voet van het blad groeien kleine witte bloemetjes, aantrekkelijk voor insecten. bloeit de hele zomer.

 Volle kruiwagens met bramentakken, verwijderd uit de ecozone  door ijverige eigenaars!

Een veelbelovende winterse ochtend, voor tienen kkkkoud en dan komt de zon door en is het lekker helder fris en geeft de zon al een beetje warmte. Net vanilleijs met warme vruchtensaus!

Met winters rijp op haar stekelige bolletje. Deze Dipsacus is inheems en  tweejarig.  Puttertjes zijn dol op de zaden, die in de uitgebloeide plant zitten.