groenberichten Kijkduinpark

  Mooi!

Ook bekend als de zoutceder. (Tamarix tetrandra) Deze heester kan goed in kustgebieden aangeplant worden omdat hij zoutbestendig is en tegen harde zeewind kan. Blad lijkt een beetje op heide en de struik bloeit in mei uitbundig rose. Niet inheems en daarom een twijfelgevalletje. Toch is de tamarisk toegevoegd aan de nieuwe plantenlijst voor het Kijkduinpark vanwege de natuurlijk uitziende bossige groei. De tamarisk staat op een paar plekken in het park en groeit ook in de duinen langs het fietspad naar Scheveningen.  En als je zo mooi druppeltjes kunt vasthouden, mag je van mij blijven.  Op bescheiden schaal dan...

Wuivend wintergras in de wervelende wind. Op de foto zie je dat enthousiaste wuiven niet, maar het waait hier behoorlijk! 

  Alsof dit landschapje vlakbij de ingang van ons park een schilderij is, met allerlei tinten grijs... beige... groen... bruin... paars...  ' Als je goed om je heen kijkt, zie je dat alles gekleurd is'.  Dichter: K. Schippers

 Op deze troosteloze, natte, winderige dag toch nog èventjes een lichtpuntje in de verte...

  Ze valt een beetje uit de toon tussen al het herfstgebladerte en de kale struiken...

  Op een paar plekken op het park zijn er nog zulke paadjes te vinden  Dit is er eentje van. In het ontwerp van het Kijkduinpark zijn er bijzondere keuzes gemaakt: kwalitatief goede duinvilla's, in de natuur en op de meeste plekken niet dicht op elkaar. Daardoor heen lopen brede groenstroken, die naast hun ecologische waarde, ook het groene aanzien van het park bepalen.  Ik realiseer me vaak hoe uniek dat is: in de Randstad, aan zee en ook nog dichtbij de grote stad. Maar niet verder vertellen... 

Saaie dagen in de natuur, behalve een konijn dat langs hipt, een vlaamse gaai die wintervoorraad zoekt, de koolmeesjes die af en aan vliegen, het roodborstje, de brutale eksters, de krassende kraaien, een buizerd in de boom en ook nog een paar opdringerige halsbandparkieten... Dit is wat op zo'n stille, koude ochtend zomaar te zien is. Hoezo saai!?

Een ecozone in december. Op de stam van deze boom staat een groene stip: dat is een z.g. toekomstboom. Op ons park is het meestal een eik of in ieder geval een boom met een hoge natuur-en/of belevingswaarde die bij dunning gespaard gaat worden. Bij het bepalen welke bomen in aanmerking komen voor de kap, zal er ook gekeken worden welke andere bomen in de buurt de ontwikkeling van deze toekomstboom verhinderen. In het bomenbeheerplan dat is opgesteld door fa Hoek in 2024 zijn er ongeveer 100 toekomstbomen op het Kijkduinpark gemarkeerd. Een puzzeltocht waard!

Aan het eind van een zondagmiddag toch nog zo'n cadeautje!  

Op sommige plekken op het park is besloten om de dijkviltbraam lekker te laten woekeren, maar wel binnen ònze grenzen natuurlijk. :-) Deze bramen vormen ondoordringbare stekelkoepels, die alle andere begroeiing verstikt. Maar... het geeft ook privacy, het geeft beschutting aan vogels en het is een mooie verstopplek voor allerlei andere beestjes.

  In de zomer was dit een dicht bosje; veel schaduw en daardoor weinig onderbegroeiing. In de winter komt er licht op de bodem met een humusrijke laag van het afgevallen blad. Het is een ideale plek voor duizenden bolletjes...  En in mijn fantasie zie ik ze al!

  Wuivend riet vangt spaarzaam zonnetje.