groenberichten Kijkduinpark

  Ze groeien bij P4 en horen bij de russenfamilie.  Grasachtige plant met stijve rechtopstaande stengels. De plant groeit op vochtige plekken en tot nu toe lukt dat aardig in die hoek van het park! Wordt waarschijnlijk een blijvetje. (Juncus effusus)

                                                     Fluitenkruid chaos. Van de stengel kun je fluitjes maken. (Anthriscus sylvestris) (

  Ochtendzon op je (vogel) huisje, vlakbij nevelig wateroppervlak van de paddenpoel.

Ik ben een week weggeweest en ben gelijk even naar zee gelopen. Is dit doorkijkje echt wel in onze achtertuin?  In mijn beleving is het Kijkduinpark opeens   diep diep frisgroen en zijn de villa's weer verstopt achter struikgewas. Dit landschap wordt tegenwoordig duinbos genoemd. Dat betekent struiken èn lage bomen. Het ruikt naar fluitekruid. Er is zoveel te zien: koekoeksbloemen, ossentong, hondstong, hondsdraf, hazenpootje en muizenoortje... en nog veel meer!

  Uitgebloeide punkie paardenbloem met verregende parapluutjes (pappus) of wel vruchtpluis. Wat een prachtige begrippen zijn het toch!

  Bloeiend veldje hondsdraf. Fijne bodembedekker. (Glechoma hederacea).

Uitgewaaide bloesem van de esdoorn, dat kunnen in ieder geval volgend jaar geen zaailingen worden!

  Meidoornbloesem. Dat ruikt een beetje bitter (voorzover je bitter kunt ruiken). Crataegus monogyna, de eenstijlige meidoorn. Meyendel dankt haar naam aan de meidoorn.

Eigenlijk komt de eik pas in mei in blad, maar door de afgelopen warme winter wel vier weken vroeger. Ken je de podcast van Staatsbosbeheer? In de podcastserie Groene Oren vertellen planten, bomen en dieren zélf hun verhaal: wie zijn ze, hoe ziet hun dagelijks leven er uit en hoe is het om vanuit hun perspectief de wereld te ervaren? Luister naar het verhaal van Paulien de eik: “Eikenprocessierups?! Ik heb veel meer last van de eikenbladroller! Maar daar hoor je nou nooit een mens over.” Aanraders zijn ook Leopold de zandhagedis en Beppie en Cecile de vliegenzwammen

  Het zat de hele winter al in de planning en nu zijn ze er weer.  Ze groeien op een aantal plekken in het Kijkduinpark en je kunt ze bijna niet niet zien. :-) Wat een wonderlijke energie zit er in dat uitbottende groen en blauw!

Elk jaar trap ik er weer in: de grote iep gaat dood! Want bovenin blijven de takken kaal en verder ziet de boom er zo lekker fris pril groen uit.  Maar schijn bedriegt, want het groen is het zaad en pas later komen de blaadjes!  (Jonge iepjes kunnen nog niet bloeien en staan ook wat eerder in blad)

Eendjes. Leuk... ook een beetje saai, ze zwemmen maar rondjes en kwaken wat,  Vlakbij twee waterhoentjes, die zijn schuw en verdwijnen gelijk samen de bosjes in... Af en toe zag ik een rood blesje tussen 't groen omhoog steken, maar de kust was kennelijk niet veilig genoeg om het water weer in de plonsen. Die waterhoentjes maken veel lawaai, ook 's nachts en trippelen met hun supergrote poten de hele tijd achter elkaar aan. Meer koe tjes hebben een wit blesje en zijn minder schuw. Ze hebben kroost dat dan wel weer een rood blesje heeft.   

  Ook op het park een Saharazand zonsondergang!

         Scheppenfeestje: 1 x heelfijneschep  1 x iepenwortelsteekschep 1 x superbramenzaagschep Allen met voetvleugeltjes, om de zool van je schoen te beschermen.  En het schept ook nog eens lekker!

  Zoekplaatje Reiger loert  en wij, mens, loeren ook om 'um op de foto te krijgen. Min of meer gelukt.

Eenstijlige meidoorn.   Bijna in bloei... Een struik of kleine boom uit de rozenfamilie.

  Honderden iepies in spe, nu nog aan de boom...

Krent, klimop, iep en avondzon!

 Hoe mooi kan de mistige ochtendzon zijn als je terugloopt vanaf het strand naar het park.  Ook de donkerroodbruine duindoorn is een lust voor het oog.

  Zo groot hebben we ze niet op het park. (de Loet)

Waar wel twee eenden rondzwemmen, nu even niet te zien. En waar de reiger een kikker te pakken heeft, ook weer even nèt niet te zien. Dat is altijd behelpen met die bewegende natuurschepsels. 😞 De reiger stapt heel gracieus en bedaard langs de vijverrand en probeert zich te verschuilen achter een paar takken om daar in alle privacy (?) kikkermans te verorberen. Hij neemt tussendoor een slokje water uit de vijver, alsof hij aan een chic banket zit en nipt aan een glaasje wijn.  En misschien is dat voor hem wel zo.

Voorjaarshelmkruid Tweejarig. In de winter zijn de rozetten goed te zien en nu zijn ze in bloei: geelachtig groen met een wollig bladerdek. Ze leveren flink wat honing op voor de bijen, zeer welkom, zo vroeg in het voorjaar. (Scophularia vernalis)    

 Geel monnikskruid (Nonea lutea) Dit kleine plantje staat vlakbij het transformatorhuisje langs de Duinlaan en komt uit Rusland (!). Niet inheems dus.  Dit ruwbladige plantje is in 1998 voor het eerst gezien langs een spoorlijn in Nijmegen. Hoe hij/ zij/ het nu op een Kijkduinvakantiepark komt? Aan de onderkant van treinen blijven vaker zaadjes hangen die zo verspreid worden. Maar wellicht dus ook aan auto's... De zaden lijken op baby's in een slaapzakje. Goed kijken in juni en ook heel veel fantasie gebruiken. https://www.stadsplanten.nl/ 2017/05/babys-in-een- slaapzakje/

' Ons' konijn komt elke dag een tijdje knabbelen, je ziet die wangzakken bewegen. Het bloemetje van een madeliefje werkt ze keurig naar binnen: eerst het stengeltje en het bloemhoofdje als laatste. Hier zit ze (ik denk toch dat het een meisje is) tussen de toortsen en een laatste sterhyacint.

 Deze rozet van de toorts heeft er zin in en wacht tot de lange gele bloemenstengel te voorschijn schiet...

Hondsdraf met esdoornzaailingen  (Glechoma hederacea)  

O ver een maandje kleurt dit veldje blauw! Op verschillende plekken in het park komen de wilde hyacintjes te voorschijn: de Hyacinthoides non-scripta ook wel bluebells genoemd. De bloemen zijn een goede voedselbron voor honingbijen en hommels in het vroege voorjaar. Deze soort lijkt veel op de Spaanse hyacint (Hyacinthoides hispanica) die later bloeit, grover is, minder eisen aan de grond stelt en vaker te koop is. Uiteindelijk zijn er ook mengvormen ontstaan. Het is een stinsenplant en dat wil zeggen dat ze zijn aangeplant op landgoederen en bij kastelen.

  Wolkje kikkerdril in de vijver! (Er is natuurlijk ook paddendril en dat is meer een soort lange ketting.)

Heel veel enthousiaste esdoorntjes. Als er gemaaid wordt, sterven ze wel af. Zoniet, dan zijn ze nog wel een jaartje met de hand uit te trekken, maar daarna is er een schep nodig.

 Oranjetip op een pinksterblom, vlak voor de paas.

Nog even over sneeuwklokjes en de mierenbroodjes... De sneeuwklokjes zijn uitgebloeid en waar de klokjes hingen, wiebelt er nu een zaadbolletje. Daar zit een zoet olierijk aanhangsel aan en dat wordt een mierenbroodje genoemd. Mieren zijn er gek op en slepen het bolletje met broodje mee naar hun nest om op te eten, maar onderweg gaat er weleens wat mis... Zo wordt het zaad van sneeuwklokjes en ook van andere planten, verspreid. Foto: Caroline Elfferich  

Bloeiende sleedoorn. Waar haalt ie het vandaan! Het is weer lente aan het worden!