Molshopen




Opeens duiken ze overal weer op: molshopen. Je zou denken dat het een mollenplaag is, maar een mol leeft solitair in een eigen gangenstelsel. In de winter gaat de mannetjesmol op zoek naar een vrouwtje om te paren. Hij kan een afstand afleggen van zo'n 15 meter per uur en dan laat hij zich niet weerhouden door iets onnozels als een asfaltpaadje...

Op voedselrijke grond (dus met veel regenwormen) leeft 1 mol per 400 vierkante meter. In de duinen, waar minder te eten is: 1 mol per 5000 vierkante meter. Als de mol dood gaat, dan neemt een andere mol het gangenstelsel binnen 24 uur over. 

Hoewel hun gewroet de bodem gezond maakt, zijn de meeste eigenaars niet blij met zo'n rijtje molshopen, vooral in het gazon. Wanneer je de molshoop gelijk verspreid over het gras, zie je er trouwens nog weinig van. 

Als je meer wilt weten over de mol, de Talpa europaea (en niet die van John de Mol) is er op internet veel te vinden.

https://www.rootsmagazine.nl/nieuws/13-weetjes-over-de-mol

https://www.naturetoday.com/intl/nl/nature-reports/message/?msg=16643



 



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Blaassilene

Afbeelding
In de buurt van de speeltuin, tussen het helm, groeit de blaassilene. Valt op door haar tere buikvormige kelk waarop fijne nerven te zien zijn. Een sjiek plantje met een gewone naam: Silene vulgaris.
Meer lezen

Hondstand

Afbeelding
Dit prachtige bolletje is het resultaat van een doelgerichte kruising tussen twee verschillende ouderplanten (hybride). Er is niets natuurlijks aan deze Erythronium 'Pagoda'. Ooit aangeschaft toen ik nog niet veel wist van verwildering van bolletjes. Nu is ie te mooi om weg te kieperen. 
Meer lezen

Kikkerdril

Afbeelding
De bruine vrouwtjes kikker legt haar eitjes van maart tot juni in de ondiepe kant van de poel, waar het water relatief warm is. Ik zag de klompen glibberige gelei met daarin wel duizenden zwarte puntjes: de eitjes en ze groeien binnen enkele weken uit tot kikkervisjes. Dennis van RAVON (Reptielen, Amfibieen, Vissen Onderzoek Nederland) komt af en toe kijken bij 'onze' poel en vertelt over het wel en wee van de kamhagedis, de pad en de kikker. Ik vind ze eigenlijk een beetje griezelig, maar door zijn enthousiasme wordt dat (ietsje) minder. 
Meer lezen