Nachtegaal

Ze zijn er weer! Terug uit Afrika. We hebben ze vanmorgen gehoord met hun gevarieerde wijsjes. Nachtegalen zingen 's nachts maar ook de hele dag door en zijn moeilijk te spotten. Ze broeden in het lage struweel van takken, bramen en brandnetels aan de buitenrand van het park richting zee en Solleveld. Daar vinden ze op de grond voedsel en bescherming. Door de oprukkende ruigte in de duinen nam hun aantal toe. Op sommige plekken in de duinen worden struiken geweerd om de verruiging tegen te gaan en de verstuiving een kans te geven, zodat er landinwaarts hogere duinen kunnen ontstaan. Zie de kerven richting Monster. Het aantal nachtegaal broedparen neemt daardoor logischerwijs af.

Het houdt nauw en een pleidooi voor variatie. Als voorbeeld: konijnen graven holletjes in een zanderige bodem, met als gevolg dat naast gras ook struiken en bomen geen kans krijgen om te ontkiemen en het duingebied open en dynamisch blijft. De (roodborst) tapuit broedt in oude konijnenholen, maar als er minder konijnen zijn, betekent dat dus ook minder tapuiten. Dit voorbeeld is maar een klein hapje uit het grote ecosysteem. Prachtig maar een beetje ingewikkeld vind ik het soms wel!

Foto: Scheizensche Vogelwarte Sempach