Wilde rucola

òf grote zandkool òf Diplotaxis tenuifolia; dan klinkt wilde rucola toch veel aanlokkelijker. De bloemetjes zijn citroengeel, bijna fluoriserend. De bladeren zijn eetbaar, maar op plekken waar honden plassen, lijkt mij dat geen aanrader. 

Hondenurine bevat veel stikstof en kan het schrale duinzand op een negatieve manier verrijken. Een groot deel van de stikstof, die in de duinen neerkomt, is trouwens afkomstig uit Engeland en de Maasvlakte. Nu houdt wilde rucola wél van voedselrijke zandgrond, net zoals bramen, brandnetels en populieren. De zeldzame beplanting van het kalkrijke duingebied staat mede daardoor onder druk. 

Uit Bomenbeheerplan Kijkduinpark 2024-2054, R. van Praag en L. Aarts, pagina 9: 'Teveel stikstof maakt andere bomen kwetsbaar omdat ze snel hoog groeien en geen gedrongen vorm aannemen. Ze zijn vatbaarder voor sterke rukwinden. Doordat stikstof zo makkelijk beschikbaar is, gaan bomen minder een symbiose aan met hun schimmelpartners. Het gevolg daarvan is dat de kwaliteit van het bodemvoedselweb achteruit gaat en de bomen gevoeliger worden voor droogte, plagen en aantastingen'. 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Blaassilene

Afbeelding
In de buurt van de speeltuin, tussen het helm, groeit de blaassilene. Valt op door haar tere buikvormige kelk waarop fijne nerven te zien zijn. Een sjiek plantje met een gewone naam: Silene vulgaris.
Meer lezen

Hondstand

Afbeelding
Dit prachtige bolletje is het resultaat van een doelgerichte kruising tussen twee verschillende ouderplanten (hybride). Er is niets natuurlijks aan deze Erythronium 'Pagoda'. Ooit aangeschaft toen ik nog niet veel wist van verwildering van bolletjes. Nu is ie te mooi om weg te kieperen. 
Meer lezen

Kikkerdril

Afbeelding
De bruine vrouwtjes kikker legt haar eitjes van maart tot juni in de ondiepe kant van de poel, waar het water relatief warm is. Ik zag de klompen glibberige gelei met daarin wel duizenden zwarte puntjes: de eitjes en ze groeien binnen enkele weken uit tot kikkervisjes. Dennis van RAVON (Reptielen, Amfibieen, Vissen Onderzoek Nederland) komt af en toe kijken bij 'onze' poel en vertelt over het wel en wee van de kamhagedis, de pad en de kikker. Ik vind ze eigenlijk een beetje griezelig, maar door zijn enthousiasme wordt dat (ietsje) minder. 
Meer lezen