groenberichten Kijkduinpark

Geen spectaculaire bloeier, maar de blaadjes hebben een mooie vorm, vandaar de naam. Ze groeit ook tussen het gras en er komen bijen op af. De actie Maai Minder (vroeger: Maai Mei Niet) pleit ervoor om zo'n bijenbuffet niet te snel af te maaien.  https://maaiminder.nl  

De zeldzame paarse wilde akelei heeft zijn natuurlijke standplaatsen in Zuid-Limburgse bossen op kalkhoudende grond. De plant is geliefd als tuinplant en wordt veel gekweekt. Uit deze gekweekte soorten is de Aquilegia vulgaris weer verwilderd en de kleuren variëren van wit, tot roze, blauw en paars, Op zonnige plekjes of in de half-schaduw gedijen ze goed.

De Berberis vulgaris is een inheemse struik met doornige takken. Groeit langzaam en heeft in de winter rode bessen, waar lijsters dol op zijn. Vaak te vinden in duinstruwelen en bosranden. Groeit ook op het Kijkduinpark. De Berberis is een geslacht van ca 450-500 soorten stekelige, bladverliezende, rode of groenblijvende struiken. Alleen de gewone (= vulgaris) zuurbes staat op onze plantenlijst. 

  Zo slingert een pad van hyacintjes door een ecozone.

Wij zijn er ook weer! Onschadelijk (geen eikenprocessierups) maar wel onsmakelijk, behalve voor de mezen, want die lusten ons rauw! Vandaar dat we ons ter bescherming inpakken met een huishoudfolie-acht web. We eten bij voorkeur een meidoorn of kardinaalsmuts kaal, maar in juni lopen die struiken gewoon weer uit, ook al is een oud zwak exemplaar soms toch de dupe. 

Na een week weg te zijn geweest, komen we 's nachts terug op het KDP en een wolk van meidoorn geur komt ons tegemoet. Bij daglicht zie ik ook hoe geweldig alles in bloei staat.  Het is me nooit eerder opgevallen dat de helmhokjes in de bloemen van de meidoorn eerst roze zijn en donkerder worden als ze bijna verwelken. 

Waarom wil ik ze 'eigenlijk' niet!? Terwijl ze zo prachtig knalgeel hun best doen om mijn aandacht te trekken... vanaf nu mogen ze blijven.

Bloeit midden in een veldje paarse hondsdraf. Mooie kleurencombinatie. Voorjaarshelmkruid (Scrophularia vernalis) is een inheemse, tweejarige plant met urn-achtige bloemen. Rijk aan nectar voor bijen en hommels. Ruikt naar tuinkers. Groeit aan de randen van de bossen in het duingebied, dus ook bij ons.

Deze kleine boom of struik staat nu een beetje onopvallend te bloeien. Ruikt lekker als je je neus erin stopt. Intrigerend om te zien hoe de meeldraden (met helmhokjes) eerst een soort kooitje maken en dan één voor één loskomen. Ik stond erbij en keek ernaar... Acer campestre

De wilde boshyacint, Hyacinthoides-non-scripta (blue bells) heeft een gebogen bloemstengel met bloemen aan één kant. Inheems. Kan zich flink uitbreiden en op lange termijn andere inheemse begroeiing verhinderen. Gedijt in de halfschaduw onder loofbomen, waar in april / mei nog weinig begroeiing is.  De Spaanse hyacint, Hyacinthoides hispanica is robuuster, heeft breder blad en een rechtopstaande stengel met bloemen rondom. Geurloos en de bloemen zijn lichter blauw. Uitheems en ook een snelle verwilderaar in tuinen.  Vaak wordt er een kruising tussen beide verwilderd aangetroffen. De 'bastaardhyacinten'.

Algemeen en inheems. Deze Silene dioica is een makkelijke vaste plant en bloeit van april tot en met oktober.

De kleinste, 1-jarige zaailing kun je met gemak uittrekken. Als je niets doet, is over een jaar de helft verdwenen vanwege lichtgebrek. Je kunt jonge zaailingen ook afmaaien, want zonder blad, gaan ze sowieso dood. De middelste, 2-jarige zaailing is ongeveer 30 cm hoog en nog goed met de hand uit de grond te trekken. Daarbij hoef je minder diep te bukken. Een 3-jarige zaailing is ongeveer 60 cm hoog en is met een krachtige hand nog te verwijderen, maar als je die niet hebt, wordt het uitsteken met een spade. 

Er staan een paar pollen van de grote muur (Stellaria) uitbundig te zijn met frêle bloemen en fris langwerpig blad. Deze vaste plant is inheems. Gedijt in humusrijke grond in de (halve) schaduw, vooral langs de paden te spotten. (Kleine muur zit vaak in het gazon en wordt als onkruid gezien).

Jaaa, ze staan bijna allemaal in bloei... Opeens is het diep diep lente en knalt alle groen en bloem eruit! Grote verwondering. Dit veldje bij 20 glundert vooral blauw met een wit of roze spikkeltje. 

  Foto: Vroege Vogels De nachtegalen zijn weer in het land want vanmorgen vroeg waren de lange fluittonen te horen:  fwie fwie FWIII FWIIIIt  (zoiets) en steeds luider. Ze dienen om overvliegende vrouwtjes te lokken. Als de bruid eenmaal binnen is en er is gepaard, zingt het mannetje alleen nog overdag.  Je hoort soms ook 'trillers': waarschijnlijk is dat een signaal dat de conditie van het mannetje goed is, want trillers produceren kost veel spierkracht. Zo'n harde triller houdt rivalen op afstand en dan weet het vrouwtje dat ze met een sterke partner van doen heeft. Nachtegalen zijn moeilijk te spotten, broeden laag bij de grond, onder dicht struikgewas.  Zie blog 15 april 2025  

Dag 1: Gisteren zag ik ze voor het eerst: kikkervisjes, ook wel dikkopje genoemd, van de bruine kikker. Dag 2: Het is vast niet hetzelfde kikkervisje, hier heeft ie na 1 dag al een dikkere kop. Voordat zo'n kikkervisje een kikker is, duurt wel 8 tot 12 weken. 

Die stekeltjes op de knoppen en dat frommelige opengaan van de bloem, de kreukels zijn nog te zien. Als je het steeltje afbreekt, komt er oranje-geel sap uit, waarvan wordt gezegd dat het sap tegen wratten zou helpen, daar is tot nu toe geen wetenschappelijk bewijs van.  

  ... dat het een mooie lentedag gaat worden, met die strak blauwe lucht.

 Vanmorgen was het mooiste licht van de dag om 7.23.   Hier met sleedoornbloesem.

  In ons 'gazon', dat meer een grasvegetatie genoemd kan worden, zit veel mos. (handig want dat hoef je niet te maaien). Ook zijn er plekken waar allerlei planten tussen de grasjes groeien zoals monnikskruid, madeliefjes, dovenetel en ook het reigersbekje met een mooi grijsachtig rozet. Het is een waardevolle nectarbron voor kleine bestuivers zoals bijen en zweefvliegen. 

Of vogeltje-op-de-kruk vanwege de vorm van de bloem. Zaait zich goed uit op voedselrijke grond in de halfschaduw. Misschien is er een klein micro boshoekje rondom de woning waar ie kan gedijen? Deze Corydalis solida is een stinsenplant en vermeerdert zich makkelijk onder bladverliezende bomen en struiken, net als de meeste voorjaarsbolletjes. 

Het lenteklokje lijkt op een sneeuwklokje maar dan groter en bloeit iets later. Leucojum vernum gedijt op licht beschaduwde plaatsen, in humeuze (bos)grond. Volgens de Flora van Nederland is het lenteklokje 'veeleisend'. Ik zie nog geen stampvoeten voor me omdat de aarde voor bol, blad en bloei te droog is. Bij een gebrek zal het gewoon 'verpieteren' worden. 😃 Het verschijnsel menselijke eigenschappen aan een plant toekennen, heeft een naam: antropomorfisme. Het helpt mensen om een band met de natuur op te bouwen, verzorging te stimuleren en de wereld om hen heen beter te begrijpen.

Deze zwam is een echte voorjaarspaddenstoel, die te vinden is op kalkrijke, zanderige bodems. Vooral in de duinen en ik zie 'um nu ook op het Kijkduinpark. Ik heb nog nooit zo'n maffe zwam gezien en de naam is wel erg toepasselijk.

Dit prachtige bolletje is het resultaat van een doelgerichte kruising tussen twee verschillende ouderplanten (hybride). Er is niets natuurlijks aan deze Erythronium 'Pagoda'. Ooit aangeschaft toen ik nog niet veel wist van verwildering van bolletjes. Nu is ie te mooi om weg te kieperen. 

  Staat bijijijijna vol in bloei! Tijdens het ontplooien zijn de blaadjes nog roodachtig oranje voordat ze groen kleuren. Ook wel  het Amerikaans krentenboompje genoemd (vroeger Drents krentenboompje). Van oorsprong niet inheems maar in de 19de eeuw hier aangeplant en tegenwoordig komt 'de krent' in het wild voor op zandgronden. Het is een waardevolle plant vanwege de vroege bloei (voedsel voor bijen) en bessen voor vogels. De Amelanchier lamarckii

De laurierkers is erg populair omdat ie snel groeit, in de winter groen blijft en van die schone bladeren heeft. Vanwege de snelle groei wordt de laurierkers ook aangeplant als haag. Het is zo'n makkelijke plant... Wat is daarop nou tegen!?   - Als iets hard groeit, wordt het vaak ook groot en verdringt het andere inheemse beplanting.Takken gaan over de paden groeien en dan moet er elk jaar gesnoeid en geschoren worden.  - De laurierkers komt steeds vaker voor in kwetsbare natuurgebieden, ook rondom het Kijkduinpark. (Solleveld, Landgoed Ockenburgh en Westduinen). Sommige vogels eten de bessen wel en poepen de zaden verderop uit. Net als bij de rimpelroos. De inheemse beplanting wordt verdrongen. - Waar een laurierkers groeit, kan niets anders meer groeien vanwege het dichte bladerdak. In de lente is er te weinig licht voor bolletjes. - De bloemen zijn giftig voor insecten en voegen weinig toe aan de biodiversiteit. - Van sommige exoten komen we niet meer af zoals de Amer...

  Je kunt winterakonietjes eenvoudig vermeerderen door een pol na de bloei te delen en direct terug te planten, onder bladverliezende bomen of struiken in humusrijke grond. Net zoals bij de sneeuwklokjes en de wilde hyacinten. Je kunt ze ook zaaien door de verse zaden na de bloei te verspreiden. Duurt wel drie jaar voordat zo'n knolletje of bolletje gaat bloeien. Als ze het naar hun zin hebben, zaaien ze zichzelf uit. Laat het loof volledig afsterven om energie op te slaan voor het volgende jaar. (Eranthis hyemalis) 

Elk jaar denk ik weer dat het mooie lichtgroen in de iep de bladeren zijn, maar het zijn de zaden! En dan komt de esdoorn ook nog!

Het lijkt wel of er een schimmel op zit... Het bleek de achterkant van de omgekrulde bladeren van de klis te zijn, een wilde plant (waar mensen niet aan geknutseld hebben). Als een plant biologisch, zonder bestrijdingsmiddelen, is gekweekt, kan het om een wilde plant gaan maar ook om een cultivar.  Een cultivar i s geen natuurlijke soort maar veredeld of geselecteerd door de mens, vanwege wenselijke eigenschappen, zoals bloemkleur, groeiwijze of ziekteresistentie. Als gevolg daarvan is er vaak voor vogels en insecten minder te halen bij cultivars en meer bij wilde planten. Deze zijn ook beter aangepast aan hun natuurlijke omgeving.

                                                                                                        De zandmotor.   Foto: Esther Hessing Een aanrader!   21.03.2026 – 13.09.2026   Museum Panorama Mesdag In  DRIFT. Duin tot Doggersbank  brengen 22 hedendaagse kunstenaars verleden, heden en toekomst samen rond één urgente vraag: hoe verhoudt de mens zich tot de natuur? De tentoonstelling is geïnspireerd op het gedachtegoed van Hendrik Willem Mesdag en Sientje Mesdag-van Houten. In 1881 vroegen zij met hun beroemde Panorama van Scheveningen al aandacht voor het behoud van het Seinpostduin. Deze tentoonstelling nodigt uit om opnieuw en met andere ogen, naar de Noordzee en het kustlandschap te kijken. Va...

  Bijna geen konijn meer te zien op het park en jaren terug was dat heel anders. Er zijn een aantal oorzaken: Het gaat landelijk ook slecht met de populatie vanwege het VHS en myxomatose virus. Daarnaast is het park minder 'leeg' en minder 'wild' geworden. Er worden meer woningen permanent bewoond en meestal wordt de begroeiing rondom de woning gecultiveerd en heeft dan waarschijnlijk minder te bieden aan konijnen. Daarnaast zijn er (meer) loslopende huisdieren, zoals poezen die graag op konijntjes jagen. Ook de vos lust er wel eentje. Ondanks alles zijn er langs de paden 'proefgraafjes' te zien en dat betekent dat het konijn er nog wel is! Ze graven met hun grote nagels in los zand om te oefenen en uiteindelijk om op een rustig plekje een hol te maken.  Moeilijk te benaderen, maar ze was er vanmorgen, voordat ze mij zag en weghuppelde!

De bruine vrouwtjes kikker legt haar eitjes van maart tot juni in de ondiepe kant van de poel, waar het water relatief warm is. Ik zag de klompen glibberige gelei met daarin wel duizenden zwarte puntjes: de eitjes en ze groeien binnen enkele weken uit tot kikkervisjes. Dennis van RAVON (Reptielen, Amfibieen, Vissen Onderzoek Nederland) komt af en toe kijken bij 'onze' poel en vertelt over het wel en wee van de kamhagedis, de pad en de kikker. Ik vind ze eigenlijk een beetje griezelig, maar door zijn enthousiasme wordt dat (ietsje) minder. 

In de ecozones zijn plukjes wit te zien van de bloeiende sleedoorn. De nieuwe aanplant van drie jaar terug is goed aangeslagen en de struiken zijn nu ongeveer twee meter hoog. 

 Zacht en zonnig licht op meidoornblad. 

  Opeens zie ik ze overal in de bomen hangen: heel veel katjes: grijze en gele in de wilgen en rode van de populier. Met een loep bekeken, zijn ze allemaal verschillend. Naast de verspreiding van stuifmeel door insecten, wordt er ook stuifmeel verspreid door de wind. Deze windbestuivers hebben geen aantrekkelijke bloemblaadjes of geur nodig, omdat ze geen insecten hoeven te lokken. Bijvoorbeeld: hazelaar, berk, els, eik, diverse grassoorten, granen en een den. Als je gevoelig bent voor hooikoorts, is dit vast al heel bekend...

Overal zie je van die plukjes bloeiende dovenetel. Het is een vroege voedselbron voor insecten en wordt vaak gezien als onkruid en 'onkruid moet weg'. Ook wel jammer... Lamium purpureum

Met de snuit tussen de meeldraden van de bloeiende wilgenkatjes om nectar (voor energie) en stuifmeel (voor eiwitten voor de larven) te verzamelen. Hommels 'trillen' stuifmeel los uit de bloemen, wat zorgt voor het luide gezoem. Er blijft nogal wat stuifmeel aan hun poten en het bontjasje hangen, waarmee ze van bloem naar bloem vliegen. Zo wordt het stuifmeel verspreid en dat zorgt voor de bevruchting van planten. Dankzij het behaarde lichaam zijn het zeer efficiënte bestuivers, die al vroeg in het voorjaar bij koud en bewolkt weer vliegen. Ze steken niet.

'Mannetjes-wilg' met gele katjes. De boom is tweehuizig, dwz dat mannelijke en vrouwelijke bloemen op aparte exemplaren groeien. Voor bevruchting en zaadvorming zijn beide geslachten in de buurt nodig. ('vrouwtjes-wilg' heeft grijze katjes). Salix caprea.

Genoten van een ànder prachtig park! Op de foto's: Palm House met kersenbloesem, een gazon madeliefjes en een paadje door de (nog niet bloeiende) wilde hyacinten naar een veldje geel speenkruid. Mooie afwisseling van aangelegde tuinen en 'landschap' met een natuurlijke uitstraling.